A Wish, Elephants, and South Africa

(Onder de Engelse tekst en de foto’s kun je dit blog in het Nederlands lezen)

Some wishes stay with you for years.
Not as a grand dream, but as something that keeps resurfacing.
For me, that was doing a volunteer project, preferably in Africa.

When the opportunity came to go to Knysna Elephant Park, I decided quite quickly. And the closer it gets, the more excited I feel. From January 25, I will be volunteering there for three weeks.

Enthusiastic… and realistic
Let me be honest right away: this won’t be a romantic safari movie. I’ll mainly be doing practical work, cleaning, working outdoors, and yes, that includes elephant dung. No glamour, just getting stuck in with dirty hands and sore muscles.

And despite (or maybe because of) all that, I am really excited.

The doubt that lingered
One thought kept returning.
It feels contradictory that what is beautiful and meaningful for me, being close to elephants, working with them, observing them, might not be pleasant for the elephants themselves.

What can be impressive or moving for humans can be stressful for animals. Facing that reality wasn’t easy, and I seriously questioned my decision. In the end, I realised that pretending this tension doesn’t exist doesn’t make it more honest. Looking away is easier than staying engaged. And staying engaged, even when it’s uncomfortable, feels more truthful to me.

The reality I can’t ignore
The reality is that these elephants exist. They will live for many decades. In this park, in zoos, and in sanctuaries all over the world. We may have opinions about that, and that’s valid, but they don’t disappear simply because we wish things were different.

So the question isn’t only: is this ideal?
It’s also: what can we do now to make it better?

About Knysna Elephant Park
Knysna Elephant Park operates within a form of semi-captivity. The elephants living there have different backgrounds; some originally came from the wild, others from situations where independent living was no longer possible. Reintroduction to the wild is not always feasible, which means these animals often live under human care for many years, here and in similar parks elsewhere.

The park is also open to visitors. This tourism aspect helps fund daily care, maintenance and research, but it also requires continuous attention to maintaining a careful balance between visitor experience and animal welfare.

Why this project feels right to me
What ultimately convinced me is the collaboration with AERU (African Elephant Research Unit). AERU conducts independent research into the welfare and behaviour of elephants in (semi-)captivity. As a volunteer, I will support this work by observing, assisting in daily tasks and learning to look closely at what the elephants themselves are showing, carefully and without jumping to conclusions.

Why I’m looking forward to this so much
I’m really looking forward to these weeks. To learning, being outdoors, stepping out of my comfort zone and disconnecting from my usual daily rhythm. It’s not a simple topic, and that’s exactly why it feels worthwhile.

Not everything that is valuable is comfortable.
And not everything that feels uncomfortable is wrong.

Stay connected
During my stay, I’ll be sharing regular updates on Instagram and Facebook, about what I see, learn and experience. The beautiful moments, and also the moments when things feel complicated.

For more information:
www.knysnaelephantpark.co.za
www.aeru.co.za

Sommige wensen draag je jaren bij je.
Niet als groot ideaal, maar als iets dat steeds weer even opduikt.
Voor mij was dat: een vrijwilligersproject doen en liefst in Afrika.

Toen de mogelijkheid kwam om naar Knysna Elephant Park te gaan, heb ik vrij snel besloten. En hoe dichterbij het komt, hoe meer zin ik krijg om te gaan. Vanaf 25 januari ga ik daar drie weken aan de slag als vrijwilliger.

Enthousiast… en ook realistisch
Laat ik meteen eerlijk zijn: dit wordt geen romantisch safariefilmpje. Ik zal vooral praktisch bezig zijn, opruimen, buiten werken en ja, daar hoort ook olifantenpoep bij. Geen glamour, wel meewerken met vieze handen en spierpijn.

En ondanks (of misschien wel dankzij) dat alles ben ik ontzettend enthousiast.

De twijfel die het meest schuurt
Eén gedachte bleef steeds terugkomen.
Het voelt tegenstrijdig dat wat voor mij iets prachtigs is, dichtbij olifanten zijn, met ze werken, ze observeren, voor de olifanten zelf misschien helemaal niet zo prettig is.

Wat voor mensen indrukwekkend of ontroerend kan zijn, kan voor dieren belastend zijn. Dat besef schuurt, en daar heb ik serieus over getwijfeld. Uiteindelijk realiseerde ik me dat doen alsof dit spanningsveld niet bestaat, het ook niet eerlijker maakt. Wegkijken is makkelijker dan betrokken zijn. En juist dat betrokken zijn, mét ongemak, past beter bij mij.

De werkelijkheid waar ik niet omheen kan
De werkelijkheid is dat deze olifanten bestaan. Ze leven nog tientallen jaren. In dit park, in dierentuinen en opvangcentra overal ter wereld. We kunnen daar van alles van vinden, en dat mag, maar ze verdwijnen niet omdat we het liever anders zien.

De vraag is dan niet alleen: is dit ideaal?
Maar ook: wat kunnen we nú doen om het beter te maken?

Over Knysna Elephant Park
Knysna Elephant Park werkt met een vorm van semi-gevangenschap. De olifanten die hier leven hebben verschillende achtergronden; sommige kwamen oorspronkelijk uit het wild, andere uit situaties waarin zij niet (meer) zelfstandig konden functioneren. Herintroductie in het wild is niet altijd haalbaar, waardoor deze dieren hier, en in vergelijkbare parken elders, vaak voor lange tijd onder menselijk beheer leven.

Het park is ook toegankelijk voor bezoekers. Dat toeristische aspect draagt bij aan de financiering van verzorging, onderhoud en onderzoek, maar vraagt voortdurend aandacht voor de balans tussen beleving en welzijn.

Waarom dit project voor mij klopt
Voor mij gaf de samenwerking met AERU (African Elephant Research Unit) de doorslag. AERU doet onafhankelijk onderzoek naar het welzijn en gedrag van olifanten in (semi)gevangenschap. Als vrijwilliger ondersteun ik dit onderzoek door te observeren, mee te werken in het park en te leren kijken naar wat de olifanten laten zien, zorgvuldig en zonder snelle conclusies.

Waarom ik hier zo naar uitkijk
Ik kijk enorm uit naar deze weken. Naar het leren, het buiten zijn, het uit mijn comfortzone stappen en het loskomen van mijn dagelijkse ritme. Het is geen eenvoudig onderwerp, maar juist daarom voelt dit als een waardevolle stap.

Niet alles wat waardevol is, is comfortabel.
En niet alles wat schuurt, is verkeerd.

Blijf me volgen
Tijdens mijn verblijf deel ik regelmatig updates via Instagram en Facebook, over wat ik zie, leer en ervaar. De mooie momenten, maar ook de momenten waarop het wringt.

Voor meer informatie:
www.knysnaelephantpark.co.za
www.aeru.co.za